غزلیاتغزل شمارهٔ ۶۰ خاقانیشاعرخاقانیمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریآن نازنین که عیسی دلها زبان اوستعودالصلب من خط زُنارسان اوست۱بس عقل عیسوی که ز مشکین صلیب اوزنار بندد ارچه فلک طیلسان اوست۲هر دم لبش به خنده برآید مسیح نومانا که مریمی دگر اندر دهان اوست۳فرسودهتر ز سوزن عیسی تن من استباریکتر ز رشتهٔ مریم لبان اوست۴آن لعل را به رشتهٔ مریم که درکشیداز سوزن مسیح که شکل میان اوست۵گر بر دلم زبور بخوانند نشنودکهانجیر مرغش از لب انجیلخوان اوست۶پیران کعبه لاف ز خاقانی آورندترسای روم کیست که خاقانی آن اوست۷