غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۶ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

عشق تو چون درآید شور از جهان برآید

دل‌ها در آتش افتد دود از میان برآید

۱

در آرزوی رویت، بر آستان کویت

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

۲

تا تو سر اندر آری، صد راز سر برآری

تا تو به بر درآئی، صد دل ز جان برآید

۳

خوی زمانه‌داری ممکن نشد که کس را

یک سود در زمانه بی‌ صد زیان برآید

۴

کارم بساز! دانم بر تو سبک نشیند

جانم مسوز! دانی بر من گران برآید

۵

هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت

از سینه گر برآید هم با روان برآید

۶

خاقانی است و جانی از غم به لب‌رسیده

چون امر تو درآید هم در زمان برآید

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: برآیدقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«برآید» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. برآیدبرآید
  2. کویتبرآید
  3. برآریبرآید
  4. رابرآید
  5. نشیندبرآید
  6. شکایتبرآید
  7. لب‌رسیدهبرآید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.