غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۴۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مرا اقبال خندانید آخر

عنان این سو بگردانید آخر

۱

زمانی مرغ دل بربسته پر بود

بدادش پر و پرانید آخر

۲

زهی باغی که خندانید از فضل

بدان ابری که گریانید آخر

۳

زهی نصرت که مر اسلام را داد

زهی ملکی که استانید آخر

۴

به چوگان وفا یک گوی زرین

در این میدان بغلطانید آخر

۵

کمر بگشاد مریخ و بینداخت

سلح‌ها را بدرانید آخر

۶

بخندد آسمان زیرا زمین را

خدا از خوف برهانید آخر

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: آخرقافیه: ـانید۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آخرآخر
  2. بودآخر
  3. فضلآخر
  4. دادآخر
  5. زرینآخر
  6. بینداختآخر
  7. راآخر

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.