غزل شمارهٔ ۱۱۵۹ مولانا

ردیف احتمالی: ترقافیه: ـان۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تر» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
• ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

1. جان‌تردرمان‌تر
2. توایمان‌تر
3. آسانستآسان‌تر
4. تواندمهمان‌تر
5. بی‌سامانسامان‌تر
6. ابدستکان‌تر
7. برانستبران‌تر
8. توستپران‌تر
9. ارزانارزان‌تر
10. گردانستگردان‌تر
11. ترسندترسان‌تر
12. می‌دارعجب‌دان‌تر

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.