غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۵۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

چون تو شادی بنده گو غمخوار باش

تو عزیزی صد چو ما گو خوار باش

۱

کار تو باید که باشد بر مراد

کارهای عاشقان گو زار باش

۲

شاه منصوری و ملکت آن توست

بنده چون منصور گو بر دار باش

۳

اشتر مستم نجویم نسترن

نوشخوارم در رهت گو خار باش

۴

نشنوم من هیچ جز پیغام او

هر چه خواهی گفت گو اسرار باش

۵

ای دل آن جایی تو باری که ویست

از جمال یار برخوردار باش

۶

او طبیبست و به بیماران رود

ای تن وامانده تو بیمار باش

۷

بر امید یار غار خلوتی

ثانی اثنین برو در غار باش

۸

بر امید داد و ایثار بهار

مهرها می‌کار و در ایثار باش

۹

خرمنا بر طمع ماه بانمک

گم شو از دزد و در آن انبار باش

۱۰

بهر نطق یار خوش گفتار خویش

لب ببند از گفت و کم گفتار باش

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: باشقافیه: ـار۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. باشباش
  2. مرادباش
  3. توستباش
  4. نسترنباش
  5. اوباش
  6. ویستباش
  7. رودباش
  8. خلوتیباش
  9. بهارباش
  10. بانمکباش
  11. خویشباش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.