غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مدارم یک زمان از کار فارغ

که گردد آدمی غمخوار فارغ

۱

چو فارغ شد غم او را سخره گیرد

مبادا هیچ کس ای یار فارغ

۲

قلندر گرچه فارغ می‌نماید

ولیکن نیست در اسرار فارغ

۳

ز اول می‌کشد او خار بسیار

همه گل گشت و گشت از خار فارغ

۴

چو موری دانه‌ها انبار می‌کرد

سلیمان شد شد از انبار فارغ

۵

چو دریاییست او پرکار و بی‌کار

از او گیرند و او ز ایثار فارغ

۶

قلندر هست در کشتی نشسته

روان در را و از رفتار فارغ

۷

در این حیرت بسی بینی در این راه

ز کشتی و ز دریابار فارغ

۸

به یاد بحر مست از وهم کشتی

نشسته احمقی بسیار فارغ

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: فارغقافیه: ـار۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. فارغفارغ
  2. گیردفارغ
  3. می‌نمایدفارغ
  4. بسیارفارغ
  5. می‌کردفارغ
  6. بی‌کارفارغ
  7. نشستهفارغ
  8. راهفارغ
  9. کشتیفارغ

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.