غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۴۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

رفت عمرم در سر سودای دل

وز غم دل نیستم پروای دل

۱

دل به قصد جان من برخاسته

من نشسته تا چه باشد رای دل

۲

دل ز حلقه دین گریزد زانک هست

حلقه زلفین خوبان جای دل

۳

گرد او گردم که دل را گرد کرد

کو رسد فریادم از غوغای دل

۴

خواب شب بر چشم خود کردم حرام

تا ببینم صبحدم سیمای دل

۵

قد من همچون کمان شد از رکوع

تا ببینم قامت و بالای دل

۶

آن جهان یک تابش از خورشید دل

وین جهان یک قطره از دریای دل

۷

لب ببند ایرا به گردون می‌رسد

بی‌زبان هیهای دل هیهای دل

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: دلقافیه: ـای۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«دل» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. دلدل
  2. برخاستهدل
  3. هستدل
  4. کرددل
  5. حرامدل
  6. رکوعدل
  7. دلدل
  8. می‌رسددل

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.