غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۴۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

سوی آن سلطان خوبان الرحیل

سوی آن خورشید جانان الرحیل

۱

کاروان بس گران آهنگ کرد

هین سبکتر ای گرانان الرحیل

۲

سوی آن دریای مردی و بقا

مردوار ای مردمان هان الرحیل

۳

آفتاب روی شه عالم گرفت

صبح شد ای پاسبانان الرحیل

۴

همچو مرغان خلیلی سوی سر

زانک بی‌سر نیست سامان الرحیل

۵

سوی اصل خویش یعنی بحر جان

جمع یاران همچو باران الرحیل

۶

ای شده بگلربگان ملک غیب

کمترینه عاشق قان الرحیل

۷

خانه و فرزند و بستر ترک کن

اسپ و استر زین و پالان الرحیل

۸

پیش شمس الدین تبریزی شاه

خاک بی‌جان گشته با جان الرحیل

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: الرحیلقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«الرحیل» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. الرحیلالرحیل
  2. کردالرحیل
  3. بقاالرحیل
  4. گرفتالرحیل
  5. سرالرحیل
  6. جانالرحیل
  7. غیبالرحیل
  8. کنالرحیل
  9. شاهالرحیل

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.