بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم
برده ز فلک خرقه آورده که من عورم
۱وای از دل سنگینش وز عشوه رنگینش
او نیست منم سنگین کاین فتنه همی‌شورم
۲من در تک خونستم وز خوردن خون مستم
گویی که نیم در خون در شیره انگورم
۳ای عشق که از زفتی در چرخ نمی‌گنجی
چون است که می گنجی اندر دل مستورم
۴در خانه دل جستی در را ز درون بستی
مشکات و زجاجم من یا نور علی نورم
۵تن حامله زنگی دل در شکمش رومی
پس نیم ز مشکم من یک نیم ز کافورم
۶بردی دل و من قاصد دل از دگران جویم
نادیده همی‌آرم اما نه چنین کورم
۷گر چهره زرد من در خاک رود روزی
روید گل زرد ای جان از خاک سر گورم
۸آخر نه سلیمان هم بشنید غم موری
آخر تو سلیمانی انگار که من مورم
۹گفتی که چه می نالی صد خانه عسل داری
می مالم و می نالم هم خرقه زنبورم
۱۰می نالم از این علت اما به دو صد دولت
نفروشم یک ذره زین علت ناسورم
۱۱چون چنگ همی‌زارم چون بلبل گلزارم
چون مار همی‌پیچم چون بر سر گنجورم
۱۲گویی که انا گفتی با کبر و منی جفتی
آن عکس تو است ای جان اما من از آن دورم
۱۳من خامم و بریانم خندنده و گریانم
حیران کن و حیرانم در وصلم و مهجورم
۱۴
