غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

اگر تو نیستی در عاشقی خام

بیا مگریز از یاران بدنام

۱

تو آن مرغی که میل دانه داری

نباشد در جهان یک دانه بی‌دام

۲

مکن ناموس و با قلاش بنشین

که پیش عاشقان چه خاص و چه عام

۳

اگر ناموس راه تو بگیرد

بکش او را و خونش را بیاشام

۴

که این سودا هزاران ناز دارد

مکن ناز و بکش ناز و بیارام

۵

حریفا اندر آتش صبر می کن

که آتش آب می گردد به ایام

۶

نشان ده راه خمخانه که مستم

که دادم من جهانی را به یک جام

۷

برادر کوی قلاشان کدام است

اگر در بسته باشد رفتم از بام

۸

به پیش پیر میخانه بمیرم

زهی مرگ و زهی برگ و سرانجام

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـام۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. خامبدنام
  2. داریبی‌دام
  3. بنشینعام
  4. بگیردبیاشام
  5. داردبیارام
  6. کنایام
  7. مستمجام
  8. استبام
  9. بمیرمسرانجام

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.