غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۰۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

غلامم خواجه را آزاد کردم

منم کاستاد را استاد کردم

۱

منم آن جان که دی زادم ز عالم

جهان کهنه را بنیاد کردم

۲

منم مومی که دعوی من این است

که من پولاد را پولاد کردم

۳

بسی بی‌دیده را سرمه کشیدم

بسی بی‌عقل را استاد کردم

۴

منم ابر سیه اندر شب غم

که روز عید را دلشاد کردم

۵

عجب خاکم که من از آتش عشق

دماغ چرخ را پرباد کردم

۶

ز شادی دوش آن سلطان نخفته‌ست

که من بنده مر او را یاد کردم

۷

ملامت نیست چون مستم تو کردی

اگر من فاشم و بیداد کردم

۸

خمش کن کآینه زنگار گیرد

چو بر وی دم زدم فریاد کردم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کردمقافیه: ـاد۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کردمکردم
  2. عالمکردم
  3. استکردم
  4. کشیدمکردم
  5. غمکردم
  6. عشقکردم
  7. نخفته‌ستکردم
  8. کردیکردم
  9. گیردکردم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.