غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۴۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم

گوش خود بر دم شش تای طرب بنهادیم

۱

دل رنجور به طنبور نوایی دارد

دل صدپاره خود را به نوایش دادیم

۲

به خرابات بدستیم از آن رو مستیم

کوی دیگر نشناسیم در این کو زادیم

۳

ساقیا زین همه بگذر بده آن جام شراب

همه را جمله یکی کن که در این افرادیم

۴

همه را غرق کن و بازرهان زین اعداد

مزه‌ای بخش که ما بی‌مزه اعدادیم

۵

دل ما یافت از این باده عجایب بویی

لاجرم از دم این باده لطیف اورادیم

۶

از برون خسته یاریم و درون رسته یار

لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم

۷

همه مستیم و خرابیم و فنای ره دوست

در خرابات فنا عاقله ایجادیم

۸

هله خاموش بیارام عروسی داریم

هله گردک بنشینیم که ما دامادیم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـادیم۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. افتادیمبنهادیم
  2. دارددادیم
  3. مستیمزادیم
  4. شرابافرادیم
  5. اعداداعدادیم
  6. بوییاورادیم
  7. یاربنیادیم
  8. دوستایجادیم
  9. داریمدامادیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.