من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم
پشت و پناه فقرم پشت طمع نخارم
۱نی بند خلق باشم نی از کسی تراشم
مرغ گشاده پایم برگ قفس ندارم
۲من ابر آب دارم چرخ گهرنثارم
بر تشنگان خاکی آب حیات بارم
۳موسی بدید آتش آن نور بود دلخوش
من نیز نورم ای جان گرچه ز دور نارم
۴شاخ درخت گردان اصل درخت ساکن
گرچه که بی‌قرارم در روح برقرارم
۵من بوالعجب جهانم در مشت گل نهانم
در هر شبی چو روزم در هر خزان بهارم
۶با مرغ شب شبم من با مرغ روز روزم
اما چو باخود آیم زین هر دو برکنارم
۷آن لحظه باخود آیم کز محو بیخود آیم
شش دانگ آن گهم که بیرون ز پنج و چارم
۸جان بشر به ناحق دعویش اختیار است
بی‌اختیار گردد در فر اختیارم
۹آن عقل پرهنر را بادی است در سر او
آن باد او نماند چون باده‌ای درآرم
۱۰
