غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۱۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویم

بیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویم

۱

دست به هم وادهیم حلقه صفت جوق جوق

جمع معلق زنان مست به دریا دویم

۲

بر لب دریای عشق تازه بروییم باز

های که چون گلستان تا به ابد ما نویم

۳

وز جگر گلستان شعله دیگر زنیم

چون ز رخ آتشین مایه صد پرتویم

۴

جوهر ما رو نمود لیک از آن سوی بحر

آه که تو زین سوی آه که ما زان سویم

۵

شاه سوارا به سر تاج بجنبان چنین

تاج تو را گوهریم اسپ تو را ما جویم

۶

بر سر دارش کنیم هر کی بگوید یکیم

آتش اندرزنیم هر کی بگوید دویم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـویم۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. شویمرویم
  2. جوقدویم
  3. بازنویم
  4. زنیمپرتویم
  5. بحرسویم
  6. چنینجویم
  7. یکیمدویم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.