غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۲۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیم

زان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیم

۱

بر سر میدان عشق چونک یکی گو شدیم

گه به کران تاختیم گه به میان آمدیم

۲

عشق نیاز آورد گر تو چنانی رواست

ما چو از آن سوتریم ما نه چنان آمدیم

۳

خواجه مجلس توی مجلسیان حاضرند

آب چو آتش بیار ما نه بنان آمدیم

۴

شکر که ناداشت وار از سبب زخم تو

چون که به جان آمدیم زود به جان آمدیم

۵

شمس حق این عشق تو تشنه خون من است

تیغ و کفن در بغل بهر همان آمدیم

۶

جز نمکت نشکند شورش تبریز را

فخر زمین در غمت شور زمان آمدیم

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: آمدیمقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«آمدیم» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آمدیمآمدیم
  2. شدیمآمدیم
  3. رواستآمدیم
  4. حاضرندآمدیم
  5. توآمدیم
  6. استآمدیم
  7. راآمدیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.