غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۳۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به گوشه‌ای بروم گوش آن قدح گیرم

که عاشق قدح و درد و خصم تدبیرم

۱

خوش است گوشه و یا گوشه گشته‌ای چون من

به هر چه باشد از این دو چو شهد و چون شیرم

۲

چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیست

که زهره طالعم و شکر سکرتأثیرم

۳

ز خلق من آن خواهم که شکر سکر کند

دگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم

۴

روم سری بنهم کان سری است باده جان

که خفته به سر پراحتیال و تزویرم

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیرم۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گیرمتدبیرم
  2. منشیرم
  3. نیستسکرتأثیرم
  4. کندمیرم
  5. جانتزویرم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.