غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۳۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به گوش من برسانید هجر تلخ پیام

که خواب شیرین بر عاشقان شده‌ست حرام

۱

بکرد بر خور و بر خواب چارتکبیری

هر آن کسی که بر او کرد عشق نیم سلام

۲

به من نگر که بدیدم هزار آزادی

چو عشق را دل و جانم کنیزک است و غلام

۳

عظیم نور قدیم است عشق پیش خواص

اگر چه صورت و شهوت بود به پیش عوام

۴

دلم چو زخم نیابد رود که توبه کند

مخند بر من و بر خود کدام توبه کدام

۵

زهی گناه که کفر است توبه کردن از او

نه پس طریق گریز و نه پیش جای مقام

۶

به چار مذهب خونش حلال و ریختنی

از آنک عشق نریزد به غیر خون کرام

۷

بکش مرا که چو کشتی به عشق زنده شدم

خموش کردم و مردم تمام گشت کلام

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـام۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. پیامحرام
  2. چارتکبیریسلام
  3. آزادیغلام
  4. خواصعوام
  5. کندکدام
  6. اومقام
  7. ریختنیکرام
  8. شدمکلام

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.