غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۴۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بیار مطرب بر ما کریم باش کریم

به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم

۱

دلم چو آتش چون در دمی شود زنده

چو دل مباش مسافر مقیم باش مقیم

۲

بیامد آتش و بر راه عاشقان بنشست

که ای مسافر این ره یتیم باش یتیم

۳

ندا رسید به آتش که بر همه عشاق

چو شعله‌های خلیلی نعیم باش نعیم

۴

گلیم از آب چو خواهی که تا برون آری

به زیر پای عزیزان گلیم باش گلیم

۵

چو بایدت که تو را بحر دایه وار بود

مثال دانه در رو یتیم باش یتیم

۶

درست و راست شد ای دل که در هوا دل را

درست راست نیاید دو نیم باش دو نیم

۷

الف مباش ز ابجد که سرکشی دارد

مباش بی دو سر تو چو جیم باش چو جیم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـیم۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کریمرحیم
  2. زندهمقیم
  3. بنشستیتیم
  4. عشاقنعیم
  5. آریگلیم
  6. بودیتیم
  7. رانیم
  8. داردجیم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.