غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۹۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

با روی تو کفر است به معنی نگریدن

یا باغ صفا را به یکی تره خریدن

۱

با پر تو مرغان ضمیر دل ما را

در جنت فردوس حرام است پریدن

۲

اندر فلک عشق هر آن مه که بتابد

آن ابر تو است ای مه و فرض است دریدن

۳

دشتی که چراگاه شکاران تو باشد

شیران بنیارند در آن دست چریدن

۴

هر عشق که از آتش حسن تو نخیزد

آن عشق حرام است و صلای فسریدن

۵

در باطن من جان من از غیر تو ببرید

محسوس شنیدم من آواز بریدن

۶

در خواب شود غافل از این دولت بیدار

از پوست چه شیره بودت در فشریدن

۷

رنجور شقاوت چو بیفتاد به یاسین

لاحول بود چاره و انگشت گزیدن

۸

جز عشق خداوندی شمس الحق تبریز

آن موی بصر باشد باید ستریدن

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـریدن۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. نگریدنخریدن
  2. راپریدن
  3. بتابددریدن
  4. باشدچریدن
  5. نخیزدفسریدن
  6. ببریدبریدن
  7. بیدارفشریدن
  8. یاسینگزیدن
  9. تبریزستریدن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.