غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

بشکن سبو و کوزه، ای میرآب جان‌ها!

تا وا شود چو کاسه، در پیش تو دهان‌ها

۱

بر گیجگاه ما زن، ای گیجی خردها!

تا وارهد به گیجی، این عقل ز امتحان‌ها

۲

ناقوس تن شکستی، ناموس عقل بشکن

مگذار کآن مزور، پیدا کند نشان‌ها

۳

ور جادویی نماید، بندد زبان مردم

تو چون عصای موسی، بگشا برو زبان‌ها

۴

عاشق خموش خوش‌تر، دریا به جوش خوش‌تر

چون آینه‌ست خوش‌تر، در خامشی بیان‌ها

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: هاقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ها» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

  1. جان‌هادهان‌ها
  2. خردهاامتحان‌ها
  3. بشکننشان‌ها
  4. مردمزبان‌ها
  5. خوش‌تربیان‌ها

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.