غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۷۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مقام ناز نداری برو تو ناز مکن

چو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن

۱

به پیش قبله حق همچو بت میا منشین

نماز خود را از خویش بی‌نماز مکن

۲

گهی که پخته شدی از درخت فارغ باش

ز گرم و سرد میندیش و احتراز مکن

۳

چو هیچ خصم نماند برو به بزم نشین

سلاح رزم بینداز و ترک تاز مکن

۴

چو صاف صاف برآمد ز کوره نقده تو

مده به کوره هر کوردل گداز مکن

۵

جمال خود ز اسیران عشق هیچ مپوش

چو باغ لطف خدایی تو در فراز مکن

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: مکنقافیه: ـاز۵ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. مکنبازمکن
  2. منشینمکن
  3. باشمکن
  4. نشینمکن
  5. تومکن
  6. مپوشمکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.