غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۸۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

از این پستی به سوی آسمان شو

روانت شاد بادا خوش روان شو

۱

ز شهر پرتب و لرزه بجستی

به شادی ساکن دارالامان شو

۲

اگر شد نقش تن نقاش را باش

وگر ویران شد این تن جمله جان شو

۳

وگر روی از اجل شد زعفرانی

مقیم لاله زار و ارغوان شو

۴

وگر درهای راحت بر تو بستند

بیا از راه بام و نردبان شو

۵

وگر تنها شدی از یار و اصحاب

به یاری خدا صاحب قران شو

۶

وگر از آب و از نان دور ماندی

چو نان شو قوت جان‌ها و چنان شو

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: شوقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«شو» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. شوشو
  2. بجستیشو
  3. باششو
  4. زعفرانیشو
  5. بستندشو
  6. اصحابشو
  7. ماندیشو

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.