غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۳۸ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بیا دل بر دل پردرد من نه

بیا رخ بر رخان زرد من نه

۱

تویی خورشید وز تو گرم عالم

یکی تابش بر آه سرد من نه

۲

چو مهره توست مهر جمله دل‌ها

بر این نطع هوای نرد من نه

۳

بیار آن معجز هر مرد و زن را

به پیش دشمن نامرد من نه

۴

به هر شرطی که بنهی من مطیعم

ولیکن شرط من درخورد من نه

۵

کلاه لطف خود با تارک من

برای بوش و بردابرد من نه

۶

از آن گردی که از دریا برآری

بیار آن گرد را بر گرد من نه

۷

به هر باده نمی‌گردد سرم مست

به پیشم باده خوکرد من نه

۸

خمش ای ناطقه بسیارگویم

سخن را پیش شاه فرد من نه

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: من نهقافیه: ـرد۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. نهنه
  2. عالمنه
  3. دل‌هانه
  4. رانه
  5. مطیعمنه
  6. مننه
  7. برآرینه
  8. مستنه
  9. بسیارگویمنه

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.