غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۸۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

پیغام زاهدان را کآمد بلای توبه

با آن جمال و خوبی آخر چه جای توبه

۱

هم زهد برشکسته هم توبه توبه کرده

چون هست عاشقان را کاری ورای توبه

۲

چون از جهان رمیدی در نور جان رسیدی

چون شمع سر بریدی بشکن تو پای توبه

۳

شرط است بی‌قراری با آهوی تتاری

ترک خطا چو آمد ای بس خطای توبه

۴

در صید چون درآید بس جان که او رباید

یک تیر غمزه او صد خونبهای توبه

۵

چون هر سحر خیالش بر عاشقان بتازد

گرد غبار اسبش صد توتیای توبه

۶

از باده لب او مخمور گشته جان‌ها

و آن چشم پرخمارش داده سزای توبه

۷

تا باغ عاشقان را سرسبز و تازه کردی

حسنت خراب کرده بام و سرای توبه

۸

ای توبه برگشاده بی‌شمس حق تبریز

روزی که ره نماید ای وای وای توبه

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: توبهقافیه: ـای۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«توبه» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. توبهتوبه
  2. کردهتوبه
  3. رسیدیتوبه
  4. تتاریتوبه
  5. ربایدتوبه
  6. بتازدتوبه
  7. جان‌هاتوبه
  8. کردیتوبه
  9. تبریزتوبه

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.