غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۹۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

بازآمد آن مغنی با چنگ سازکرده

دروازه بلا را بر عشق باز کرده

۱

بازار یوسفان را از حسن برشکسته

دکان شکران را یک یک فراز کرده

۲

شمشیر درنهاده سرهای سروران را

و آن گاهشان ز معنی بس سرفراز کرده

۳

خود کشته عاشقان را در خونشان نشسته

و آن گاه بر جنازه هر یک نماز کرده

۴

آن حلقه‌های زلفت حلق که راست روزی

ای ما برون حلقه گردن دراز کرده

۵

از بس که نوح عشقت چون نوح نوحه دارد

کشتی جان ما را دریای راز کرده

۶

ای یک ختن شکسته ای صد ختن نموده

وز نیم غمزه ترکی سیصد طراز کرده

۷

بخت ابد نهاده پای تو را به رخ بر

کت بنده کمینم وآنگه تو ناز کرده

۸

ای خاک پای نازت سرهای نازنینان

وز بهر ناز تو حق شکل نیاز کرده

۹

ای زرگر حقایق ای شمس حق تبریز

گاهم چو زر بریده گاهم چو گاز کرده

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کردهقافیه: ـاز۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. سازکردهکرده
  2. برشکستهکرده
  3. راکرده
  4. نشستهکرده
  5. روزیکرده
  6. داردکرده
  7. نمودهکرده
  8. برکرده
  9. نازنینانکرده
  10. تبریزکرده

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.