غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴۱۶ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

برو برو که به بز لایق است بزغاله

برو که هست ز گاوان حیات گوساله

۱

برو برو که خران گله گله جمع شدند

خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله

۲

ز ناله تو مرا بوی خر همی‌آید

که خر کند به علف زار و ماده خر ناله

۳

دماغ پاک بباید برای مشک و عبیر

گلوله‌های پلیدی برای جلاله

۴

در آن زمان که خران بول خر به بو گیرند

زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله

۵

میا میا که به میدان دل خران نرسند

به صد هزار حیل می‌رسند خیاله

۶

دلاله کیست بلیس این عروس دنیا را

عروس را تو قیاسی بکن ز دلاله

۷

خموش باش سخن شرط نیست طالب را

که او ز اشارت ابرو رسد به دنباله

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـاله۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بزغالهگوساله
  2. شدندساله
  3. همی‌آیدناله
  4. عبیرجلاله
  5. گیرندحاله
  6. نرسندخیاله
  7. رادلاله
  8. رادنباله

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.