غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۴۰ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مگریز ز آتش که چنین خام بمانی

گر بجهی از این حلقه در آن دام بمانی

۱

مگریز ز یاران تو چو باران و مکش سر

گر سر کشی سرگشته ایام بمانی

۲

با دوست وفا کن که وفا وام الست است

ترسم که بمیری و در این وام بمانی

۳

بگرفت تو را تاسه و حال تو چنان است

کز عجز تو در تاسه حمام بمانی

۴

می‌ترسی از این سر که تو داری و از این خو

کان سر تو به رنجوری سرسام بمانی

۵

با ما تو یکی کن سر زیرا سر وقت است

تا همچو سران شاد سرانجام بمانی

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بمانیقافیه: ـام۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بمانیبمانی
  2. سربمانی
  3. استبمانی
  4. استبمانی
  5. خوبمانی
  6. استبمانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.