غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۵۳ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گر این سلطان ما را بنده باشی

همه گریند و تو در خنده باشی

۱

وگر غم پر شود اطراف عالم

تو شاد و خرم و فرخنده باشی

۲

وگر چرخ و زمین از هم بدرد

ورای هر دو جانی زنده باشی

۳

به هفتم چرخ نوبت پنج داری

چو خیمه شش جهت برکنده باشی

۴

همه مشتاق دیدار تو باشند

تو صد پرده فروافکنده باشی

۵

چو اندیشه به جاسوسی اسرار

درون سینه‌ها گردنده باشی

۶

دلا بر چشم خوبان چهره بگشا

که اندیشد که تو شرمنده باشی

۷

بدیشان صدقه می‌ده چون هلالند

تو بدری از کجا گیرنده باشی

۸

اگر خالی شوی از خویش چون نی

چو نی پر از شکر آکنده باشی

۹

برو خرقه گرو کن در خرابات

چو سالوسان چرا در ژنده باشی

۱۰

به عشق شمس تبریزی بده جان

که تا چون عشق او پاینده باشی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: باشیقافیه: ـنده۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. باشیباشی
  2. عالمباشی
  3. بدردباشی
  4. داریباشی
  5. باشندباشی
  6. اسرارباشی
  7. بگشاباشی
  8. هلالندباشی
  9. نیباشی
  10. خراباتباشی
  11. جانباشی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.