غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۶۵۵ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

تو نقشی نقش بندان را چه دانی

تو شکلی پیکری جان را چه دانی

۱

تو خود می‌نشنوی بانگ دهل را

رموز سر پنهان را چه دانی

۲

هنوز از کاف کفرت خود خبر نیست

حقایق‌های ایمان را چه دانی

۳

هنوزت خار در پای است بنشین

تو سرسبزی بستان را چه دانی

۴

تو نامی کرده‌ای این را و آن را

از این نگذشته‌ای آن را چه دانی

۵

چه صورت‌هاست مر بی‌صورتان را

تو صورت‌های ایشان را چه دانی

۶

زنخ کم زن که اندر چاه نفسی

تو آن چاه زنخدان را چه دانی

۷

درخت سبز داند قدر باران

تو خشکی قدر باران را چه دانی

۸

سیه کاری مکن با باز چون زاغ

تو باز چتر سلطان را چه دانی

۹

سلیمانی نکردی در ره عشق

زبان جمله مرغان را چه دانی

۱۰

نگهبانی است حاضر بر تو سبحان

تو حیوانی نگهبان را چه دانی

۱۱

تو را در چرخ آورده‌ست ماهی

تو ماه چرخ گردان را چه دانی

۱۲

تجلی کرد این دم شمس تبریز

تو دیوی نور رحمان را چه دانی

۱۳

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: را چه دانیقافیه: ـان۱۲ از ۱۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«را چه دانی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. دانیدانی
  2. رادانی
  3. نیستدانی
  4. بنشیندانی
  5. رادانی
  6. رادانی
  7. نفسیدانی
  8. باراندانی
  9. زاغدانی
  10. عشقدانی
  11. سبحاندانی
  12. ماهیدانی
  13. تبریزدانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.