غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۱۱ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بیا ای یار کامروز آن مایی

چو گل باید که با ما خوش برآیی

۱

خدایا چشم بد را دور گردان

خداوندا نگه دار از جدایی

۲

اگر چشم بد من راه من زد

به یک جامی ز خویشم ده رهایی

۳

نهادم دست بر دل تا نپرد

تو دل از سنگ خارا درربایی

۴

نه من مانم نه دل ماند نه عالم

اگر فردا بدین صورت درآیی

۵

بیا ای جان ما را زندگانی

بیا ای چشم ما را روشنایی

۶

به هر جایی ز سودای تو دودی است

کجایی تو کجایی تو کجایی

۷

یکی شاخی ز نور پاک یزدان

که جان جان جمله میوه‌هایی

۸

به لطف از آب حیوان درگذشتی

کند لطفش ز لطف تو گدایی

۹

اگر کفر است اگر اسلام بشنو

تو یا نور خدایی یا خدایی

۱۰

خمش کن چشم در خورشید درنه

که مستغنی است خورشید از گدایی

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۹ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. ماییبرآیی
  2. گردانجدایی
  3. زدرهایی
  4. نپرددرربایی
  5. عالمدرآیی
  6. زندگانیروشنایی
  7. استکجایی
  8. یزدانمیوه‌هایی
  9. درگذشتیگدایی
  10. بشنوخدایی
  11. درنهگدایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.