اندر مصاف ما را در پیش رو سپر نی
و اندر سماع ما را از نای و دف خبر نی
۱ما خود فنای عشقش ما خاک پای عشقش
عشقیم توی بر تو عشقیم کل دگر نی
۲خود را چو درنوردیم ما جمله عشق گردیم
سرمه چو سوده گردد جز مایه نظر نی
۳هر جسم کو عرض شد جان و دل غرض شد
بگداز کز مرض‌ها ز افسردگی بتر نی
۴از حرص آن گدازش وز عشق آن نوازش
باری جگر درونم خون شد مرا جگر نی
۵صدپاره شد دل من و آواره شد دل من
امروز اگر بجویی در من ز دل اثر نی
۶در قرص مه نگه کن هر روز می‌گدازد
تا در محاق گویی کاندر فلک قمر نی
۷لاغرتری آن مه از قرب شمس باشد
در بعد زفت باشد لیکن چنان هنر نی
۸شاها ز بهر جان‌ها زهره فرست مطرب
کفو سماع جان‌ها این نای و دف تر نی
۹نی نی که زهره چه بود چون شمس عاجز آمد
درخورد این حراره در هیچ چنگ و خور نی
۱۰
