ای که تو از عالم ما می‌روی
خوش ز زمین سوی سما می‌روی
۱ای قفس اشکسته و جسته ز بند
پر بگشادی به کجا می‌روی؟
۲سر ز کفن بر زن و ما را بگو
که: « ز وطن خویش چرا می‌روی؟ »
۳نی غلطم، عاریه بود این وطن
سوی وطنگاه بقا می‌روی
۴چون ز قضا دعوت و فرمان رسید
در پی سرهنگ قضا می‌روی
۵یا که ز جنات نسیمی رسید
در پی رضوان رضا می‌روی
۶یا ز تجلی جلال قدیم
مضطرب و بی‌سر و پا می‌روی
۷یا ز شعاعات جمال خدا
مست ملاقات لقا می‌روی
۸یا ز بن خم جهان همچو درد
صاف شدی سوی علا می‌روی
۹یا به صفاتی که خموشان کنند
خامش و مخفی و خفا می‌روی
۱۰
