غزل شمارهٔ ۳۳۹ مولانا

ردیف احتمالی: ستقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«ست» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
• ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد

پایان مصرع‌ها

1. زندگان‌ستجان‌ست
2. گرددبوستان‌ست
3. باشدزیان‌ست
4. عروسی‌ستفغان‌ست
5. ندیده‌ستنهان‌ست
6. بایددلستان‌ست
7. قبله‌ستجهان‌ست
8. سماعندمیان‌ست
9. جاسترایگان‌ست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.