اندک اندک جمع مستان می‌رسند
اندک اندک می پرستان می‌رسند
۱دلنوازان نازنازان در ره اند
گلعذاران از گلستان می‌رسند
۲اندک اندک زین جهان هست و نیست
نیستان رفتند و هستان می‌رسند
۳جمله دامن‌های پرزر همچو کان
از برای تنگدستان می‌رسند
۴لاغرانِ خسته از مرعای عشق
فربهان و تندرستان می‌رسند
۵جان پاکان چون شعاع آفتاب
از چنان بالا به پستان می‌رسند
۶خرم آن باغی که بهر مریمان
میوه‌های نو زمستان می‌رسند
۷اصلشان لطفست و هم واگشت لطف
هم ز بستان سوی بستان می‌رسند
۸
