غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۴۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند

دیدی که جمله رفتند تنها رهات کردند

۱

ای یوسف امانت آخر برادرانت

بفروختندت ارزان و اندک بهات کردند

۲

آن‌ها که این جهان را بس بی‌وفا بدیدند

راه اختیار کردند ترک حیات کردند

۳

بسیار خصم داری پنهان و می‌نبینی

کاین جمله حیله کردی ویشانت مات کردند

۴

شاهان که نابدیدند چون حال تو بدیدند

از مهر و از عنایت جمله دعات کردند

۵

با ساکنان سینه بنشین که اهل کینه

مانند طفل دینه بی‌دست و پات کردند

۶

آن‌ها نهفتگانند وین‌ها که اهل رازند

از رنگ همچو چنگی باری دوتات کردند

۷

اندیشه کن از آن‌ها کاندیشه‌هات دانند

کم جو وفا از این‌ها چون بی‌وفات کردند

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: کردندقافیه: ـات۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«کردند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. کردندکردند
  2. برادرانتکردند
  3. بدیدندکردند
  4. می‌نبینیکردند
  5. بدیدندکردند
  6. کینهکردند
  7. رازندکردند
  8. دانندکردند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.