ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید
در خانه خیالت شاید که غم درآید
۱ای آنک هر وجودی ز آغاز از تو خیزد
شاید که با وجودت در ما عدم درآید
۲ای غم تو جمع می‌شو کاینک سپاه شادی
تا کیقباد شادان با صد علم درآید
۳ای دل مباش غمگین کاینک ز شاه شیرین
آن چنگ پرنوای خالی شکم درآید
۴آن ساقی الهی آید ز بزم شاهی
وان مطرب معانی اکنون به دم درآید
۵ای غم چه خیره رویی آخر مرا نگویی
اندر درم درافتی چون او درم درآید
۶آخر شوم مسلم از آتش تو ای غم
زان کس که جان فزایی او را سلم درآید
۷
