غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۷۲ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

این عشق جمله عاقل و بیدار می‌کشد

بی تیغ می‌برد سر و بی‌دار می‌کشد

۱

مهمان او شدیم که مهمان همی‌خورد

یار کسی شدیم که او یار می‌کشد

۲

چون یوسفی بدید چو گرگان همی‌درد

چون مؤمنی بدید چو کفار می‌کشد

۳

ما دل نهاده‌ایم که دلداریی کند

یا گر کشد به رحم و به هنجار می‌کشد

۴

نی نی که کشته را دم او جان همی‌دهد

گرچه به غمزه عاشق بسیار می‌کشد

۵

هل تا کشد تو را نه که آب حیات اوست

تلخی مکن که دوست عسل وار می‌کشد

۶

همت بلند دار که آن عشق همتی

شاهان برگزیده و احرار می‌کشد

۷

ما چون شبیم ظل زمین و وی آفتاب

شب را به تیغ صبح گهردار می‌کشد

۸

زنگی شب ببرد چو طرار عقل ما

شحنه صبوح آمد و طرار می‌کشد

۹

شب شرق تا به غرب گرفته سپاه زنگ

رومی روزشان به یکی بار می‌کشد

۱۰

حاصل مرا چو بلبل مستی ز گلشنیست

چون بلبلم جدایی گلزار می‌کشد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می‌کشدقافیه: ـار۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌کشدمی‌کشد
  2. همی‌خوردمی‌کشد
  3. همی‌دردمی‌کشد
  4. کندمی‌کشد
  5. همی‌دهدمی‌کشد
  6. اوستمی‌کشد
  7. همتیمی‌کشد
  8. آفتابمی‌کشد
  9. مامی‌کشد
  10. زنگمی‌کشد
  11. گلشنیستمی‌کشد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.