غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۱۷ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به یارکان صفا جز می صفا مدهید

چو می‌دهید بدیشان جدا جدا مدهید

۱

در این چنین قدح آمیختن حرام بود

به عاشقان خدا جز می خدا مدهید

۲

برهنگان ره از آفتاب جامه کنید

برهنگان ره عشق را قبا مدهید

۳

چو هیچ باد صبایی به گردشان نرسد

به جانشان خبر از وعده صبا مدهید

۴

به بوی وصل اگر عاشقی قرار گرفت

بهانه را نپذیرم بهانه‌ها مدهید

۵

شراب حاضر و معشوق مست و من عاشق

مرا قرار نباشد به بو مرا مدهید

۶

شراب آتش و ما زاده‌ایم از آتش

اگر حریف شناسید جز به ما مدهید

۷

برای زخم چنین غازیان بود مرهم

کسی که درد ندارد بدو دوا مدهید

۸

چو تاج مفخر تبریز شمس دین آمد

لقای هر دو جهان جز بدان لقا مدهید

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: مدهیدقافیه: ـا۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. مدهیدمدهید
  2. بودمدهید
  3. کنیدمدهید
  4. نرسدمدهید
  5. گرفتمدهید
  6. عاشقمدهید
  7. آتشمدهید
  8. مرهممدهید
  9. آمدمدهید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.