غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۴ عبید زاکانی

مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

وصل جانان باشدم جان گو مباش

در جهان جز فکر جانان گو مباش

۱

ساکن خلوت سرای انس را

گلشن و بستان و ایوان گو مباش

۲

ما کجا اسباب دنیا از کجا

مور را ملک سلیمان گو مباش

۳

چون ز یزدان هرچه خواهی میدهد

خلعت و انعام سلطان گو مباش

۴

ما گدایانیم ما را چون عبید

مال و جاه و حکم و فرمان گو مباش

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: گو مباشقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«گو مباش» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. مباشمباش
  2. رامباش
  3. کجامباش
  4. میدهدمباش
  5. عبیدمباش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ عبید زاکانی

۲۸۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۱۰۶ شعر) قرار دارد.