غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۸ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟

وان چه تیرست که در جوشن جان می‌گذرد؟

۱

آن نه شخصی که جهانی‌ست پر از لطف و کمال

عمر ضایع مکن ای دل که جهان می‌گذرد

۲

آشکارا نپسندد دگر آن روی چو ماه

گر بداند که چه بر خلق نهان می‌گذرد

۳

آخر ای نادرهٔ دور زمان! از سر لطف

بر ما آی زمانی که زمان می‌گذرد

۴

صورت روی تو ای ماه دلارای چنانک

صورت حال من از شرح و بیان می‌گذرد

۵

تا دگر باد صبایی به چمن بازآید

عمر می‌بینم و چون برق یمان می‌گذرد

۶

آتشی در دل سعدی به محبت زده‌ای

دود آن‌ست که وقتی به زبان می‌گذرد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می‌گذردقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می‌گذرد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌گذردمی‌گذرد
  2. کمالمی‌گذرد
  3. ماهمی‌گذرد
  4. لطفمی‌گذرد
  5. چنانکمی‌گذرد
  6. بازآیدمی‌گذرد
  7. زده‌ایمی‌گذرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.