غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۰۲ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

تو با این لطف طبع و دل‌ربایی

چنین سنگین‌دل و سرکش چرایی؟

۱

به یک بار از جهان دل در تو بستم

ندانستم که پیمانم نپایی

۲

شب تاریکِ هجرانم بفرسود

یکی از در درآی ای روشنایی

۳

سری دارم مهیا بر کف دست

که در پایت فشانم چون درآیی

۴

خطای محض باشد با تو گفتن

حدیث حسن خوبان ختایی

۵

نگاری سخت محبوبی و مطبوع

ولیکن سست‌مهر و بی‌وفایی

۶

دلا گر عاشقی دائم بر آن باش

که سختی بینی و جور آزمایی

۷

و گر طاقت نداری جور مخدوم

برو سعدی که خدمت را نشایی

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. دل‌رباییچرایی
  2. بستمنپایی
  3. بفرسودروشنایی
  4. دستدرآیی
  5. گفتنختایی
  6. مطبوعبی‌وفایی
  7. باشآزمایی
  8. مخدومنشایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.