غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۰۷ سعدی

شاعر
سعدی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گرم راحت رسانی ور گزایی

محبت بر محبت می‌فزایی

۱

به شمشیر از تو بیگانه نگردم

که هست از دیرگه باز آشنایی

۲

همه مرغان خلاص از بند خواهند

من از قیدت نمی‌خواهم رهایی

۳

عقوبت هرچ از آن دشوارتر نیست

بر آنم صبر هست الا جدایی

۴

اگر بیگانگان تشریف بخشند

هنوز از دوستان خوشتر گدایی

۵

منم جانا و جانی بر لب از شوق

بده گر بوسه‌ای داری بهایی

۶

کسانی عیب ما بینند و گویند

که روحانی ندانند از هوایی

۷

جمیع پارسایان گو بدانند

که سعدی توبه کرد از پارسایی

۸

چنان از خَمر و زَمْر و نای و ناقوس

نمی‌ترسم که از زهد ریایی

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـایی۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گزاییمی‌فزایی
  2. نگردمآشنایی
  3. خواهندرهایی
  4. نیستجدایی
  5. بخشندگدایی
  6. شوقبهایی
  7. گویندهوایی
  8. بدانندپارسایی
  9. ناقوسریایی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ سعدی

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶۳۷ شعر) قرار دارد.