قطعات

شمارهٔ ۷ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است سعدی

تو آن نکرده‌ای از فعل خیر با من و غیر

که دست فضل کند دامن امید رها

جز آستانهٔ فضلت که مقصد اممست

کجاست در همه عالم وثوق اهل بها

متاع خویشتنم در نظر حقیر آمد

که پرتوی ندهد پیش آفتاب سها

به سمع خواجه رسیدست گویی این معنی

که گفت خیرُ صِلاتِ الکریم أَعْوَدُها

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـها۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

۲٬۰۱۰ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ قطعات (۲۲۸ شعر) قرار دارد.