بخش
مفردات سعدی
این بخش از «مواعظ» سعدی است و ۹۱ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۹۱
- صفحه
- ۶
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۱۷شمارهٔ ۱۷چه کندمالک مختار که فرمان ندهدچه کند بنده که سر بر خط فرمان ننهدخواندن شعر ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸وقتی دل دوستان به جنگ آزارندچندانکه نه جای آشتی بگذارندخواندن شعر ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹گفتم که برآید آبی از چاه امیدافسوس که دلو نیز در چاه افتادخواندن شعر ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰دروغی که حالی دلت خوش کندبه از راستی کت مشوش کندخواندن شعر ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱غریب شهر کسان تا نبوده باشد مردازو درست نیاید غم غریبان خوردخواندن شعر ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲سلطان که به منزل گدایان آیدگر بر سر بوریا نشیند شایدخواندن شعر ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳در طالع من نیست که نزدیک تو باشممی‌گویمت از دور دعا گر برسانندخواندن شعر ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴نیافرید خدایت به خلق حاجتمندبه شکر نعمت حق در به روی خلق مبندخواندن شعر ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵گر ز هفت آسمان گزند آیدراست بر عضو مستمند آیدخواندن شعر ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶در گرگ نگه مکن که بزغاله بردیک روز ببینی که پلنگش بدردخواندن شعر ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷بشنو که من نصیحت پیران شنیده‌امپیش از تو خلق بوده و بعد از تو بوده‌اندخواندن شعر ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸مرغ جایی رود که چینه بودنه به جایی رود که چی نبودخواندن شعر ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹خورشید که بر جامهٔ درویش افتداز بخت نگونش ابر در پیش افتدخواندن شعر ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰تواضع گرچه محبوبست و فضل بیکران داردنباید کرد بیش از حد که هیبت را زیان داردخواندن شعر ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱نه هر بیرون که بپسندی درونش همچنان باشدبسا حلوای صابونی که زهرش در میان باشدخواندن شعر ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲سگ هم از کوچکی پلید بوداصل ناپاک از او پدید بودخواندن شعر ‹