بخش
مفردات سعدی
این بخش از «مواعظ» سعدی است و ۹۱ مورد منتشرشده دارد.
- مورد منتشرشده
- ۹۱
- صفحه
- ۶
ترتیب: صعودی · نزولی
پالایش بر پایهٔ وزن
- ۴۹شمارهٔ ۴۹گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغچه سود که باز می‌گذاری به دریغ؟خواندن شعر ‹
- ۵۰شمارهٔ ۵۰مکن عمر ضایع به افسوس و حیفکه فرصت عزیزست و الوقت سیفخواندن شعر ‹
- ۵۱شمارهٔ ۵۱با هر کسی به مذهب وی باید اتفاقشرطست یا موافقت جمع یا فراقخواندن شعر ‹
- ۵۲شمارهٔ ۵۲بد نه نیکست بی‌خلافت ولیکمرد خالی نباشد از بد و نیکخواندن شعر ‹
- ۵۳شمارهٔ ۵۳ای پیک نامه بر که خبر می‌بری به دوستیا لیت اگر به جای تو من بودمی رسولخواندن شعر ‹
- ۵۴شمارهٔ ۵۴هر که آمد بر خدای قبولنکند هیچش از خدا مشغولخواندن شعر ‹
- ۵۵شمارهٔ ۵۵گر بلندت کسی دهد دشنامبه که ساکن دهی جواب سلامخواندن شعر ‹
- ۵۶شمارهٔ ۵۶خفتی و به خفتنت پراکنده شدیمبرخاستی و به دیدنت زنده شدیمخواندن شعر ‹
- ۵۷شمارهٔ ۵۷دلت خوش باد و چشم از بخت روشنبه کام دوستان و رغم دشمنخواندن شعر ‹
- ۵۸شمارهٔ ۵۸از بهر دل یکی به دست آوردنمطبوع نباشد دگری آزردنخواندن شعر ‹
- ۵۹شمارهٔ ۵۹به نیکی و بدی آوازه در بسیط جهانسه کس برند رسول و غریب و بازرگانخواندن شعر ‹
- ۶۰شمارهٔ ۶۰الهی عاقبت محمود گردانبه حق صالحان و نیکمردانخواندن شعر ‹
- ۶۱شمارهٔ ۶۱هر که با من بدست و با تو نکودل منه بر وفای صحبت اوخواندن شعر ‹
- ۶۲شمارهٔ ۶۲صاحبدل نیک سیرت علامهگو کفش دریده باش و خلقان جامهخواندن شعر ‹
- ۶۳شمارهٔ ۶۳کرم به جای فروماندگان چو نتوانیمروتست نه چندانکه خود فرومانیخواندن شعر ‹
- ۶۴شمارهٔ ۶۴ز خیرت خیر پیش آید، بکن چندانکه بتوانیمکافات بدی کردن، نمی‌گویم تو خود دانیخواندن شعر ‹