اتفاق دوستان با هم دعای جوشن است
سختی از دوران نبیند دانه تا در خرمن است
۱سازگاری پیشه کن با مردم ناسازگار
تا شود یوسف ترا خاری که در پیراهن است
۲بینش هر دل درین عالم به قدر داغ اوست
روشنایی خانه تاریک را از روزن است
۳از دل بی آرزو، داریم بر افلاک ناز
رشته هموار را منت به چشم سوزن است
۴نیست حاصل جز ندامت، تخم ناافشانده را
خوشه و خرمن نگردد دانه تا در دامن است
۵زیر گردون نیست آسایش روان خلق را
ریگ تا در شیشه ساعت بود در رفتن است
۶دست رد بر سینه خواب پریشان می نهد
چون سبو دستی که در میخانه بالین من است
۷هر که قانع شد به بوی گل، ز گل در پرده ماند
بوی پیراهن حجاب یوسف سیمین تن است
۸از اشارت می شود آن پیکر سیمین کبود
موج بر آب لطیف اندام، بند آهن است
۹صافی سر چشمه صائب می کند در جو اثر
هر سر مو چشم بینایی است گر دل روشن است
۱۰
