غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۱۰۶ صائبشاعرصائبمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنفاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریتاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته استخوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است۱در تجرد، رشته واری از تعلق سهل نیستسد آهن سوزنی در راه عیسی بسته است۲جنگ دارد گوشه گیری و بلند آوازگیتهمت عزلت به خود بیهوده عنقا بسته است۳شور محشر صحبت ما را نمی پاشد ز همموج می شیرازه جمعیت ما بسته است۴نعل حرصش از تردد روز و شب در آتش استهر که چون خورشید صائب دل به دنیا بسته است۵