غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۹۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

نمک عشق در آب و گل درویشان است

حاصل روی زمین در دل درویشان است

۱

نور خورشید به ویرانه فزون می افتد

بیشتر لطف خدا شامل درویشان است

۲

دل بیدار ازین صومعه داران مطلب

کاین چراغی است که در محفل درویشان است

۳

گرچه از هر جگر چاک به حق راهی هست

راه نزدیکترش از دل درویشان است

۴

سیل از خانه به دوشان چه تواند بردن؟

دل دریای خطر ساحل درویشان است

۵

نغمه بال وپر سیرست سبکروحان را

ناله نی حدی محمل درویشان است

۶

در زمینی که ازو بوی دل آید به مشام

پا بیفشار که سر منزل درویشان است

۷

می کند سلطنت فانی خود را باقی

پادشاهی که دلش مایل درویشان است

۸

دل پر آبله از سینه زهاد مجوی

جای این گنج گهر در دل درویشان است

۹

پیش شمشیر قضا دست نمی جنبانند

جگر شیر کباب دل درویشان است

۱۰

کیمیایی که ازو قلب جهان زر گردد

در رکاب نظر کامل درویشان است

۱۱

در بساط من سودازده ز اسباب جهان

نیم جانی است اگر قابل درویشان است

۱۲

چرخ با این همه انجم که در او می بینی

مشتی از خرمن بی حاصل درویشان است

۱۳

جلوه نور حق از خاک سیه می بینند

در و دیوار کجا حایل درویشان است؟

۱۴

گرچه از مردم دنیاست به ظاهر صائب

طینت خاکی او از گل درویشان است

۱۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: درویشان استقافیه: ـل۱۵ از ۱۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. افتداست
  3. مطلباست
  4. هستاست
  5. بردناست
  6. رااست
  7. مشاماست
  8. باقیاست
  9. مجویاست
  10. جنباننداست
  11. گردداست
  12. جهاناست
  13. بینیاست
  14. بیننداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.