غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۹۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

نه انجم است که زینت فروز نه فلک است

که بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است

۱

تغافلی که به حال کسی بود مخصوص

هزار بار به از التفات مشترک است

۲

حریف ناله نه ای، در گذر ز صحبت من

که ماجرای من و وصل، آتش و نمک است

۳

به هوش باش نسازی طعام خود را شور

که شعر همچو طعام، استعاره چون نمک است

۴

همین خط است که باطل ز حق جدا سازد

وگرنه حسن زن و مرد، هر دو مشترک است

۵

کلام خویش به هر بیخرد مخوان صائب

سخن وظیفه جان است و روزی ملک است

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـک۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. مخصوصاست
  3. مناست
  4. شوراست
  5. سازداست
  6. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.