ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک است
به گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
۱به جان و دل نتوان وصل آرزو کردن
که این متاع به میزان رونما سبک است
۲به فرق مردم آزاده، کوه الوندست
به اعتقاد تو گر سایه هما سبک است
۳گرفته است چنان روزگار را غفلت
که خواب چشم تو و خواب بخت ما سبک است
۴صدف نه ایم که باشیم مست خواب گران
حباب قلزم عشقیم، خواب ما سبک است
۵نمی رویم به هر پرتوی ز جا صائب
شکوه طور به میزان صبر ما سبک است
۶
